تقویم حقوقی

_
تقویم
استاد عبدالله شمس
#استاد عبدالله شمس، متولد۲۲بهمن۱۳۲۳ در محله قصر دشت شهر شیراز می باشد.حقوقدان برجسته، وکیل دادگستری، نویسنده کتاب های مرجع دانشگاهی و استاد مقاطع مختلف تحصیلی گروه حقوق #دانشگاه_شهیدبهشتی است. او تحصیلات دانشگاهی خود را در فرانسه به اتمام رساند و پس از اخذ مدرک دکترا، به ایران بازگشت.
ایشان در زمینه های متعدد حقوقی دارای کتاب و مقاله می باشد، همچنین کتاب های او در زمینه آییندادرسیمدنی، منبع اصلی آزمون وکالت است. برخی از آثار وی در این زمینه آیین دادرسی مدنی: دوره پیشرفته در سه جلد، قانون اجرای احکام مدنی و مقررات مرتبط، قانون اساسی، قانونمدنی و قانون مسئولیت مدنی، ادلهاثبات_دعوا: حقوق ماهوی و شکلی می باشد.
نظر استاد شمس در مورد مدت_داوری
وقتی که داور در #مدتقرارداد یا مدتی که #قانون معین کرده است رأی ندهد با توجه به روح تبصره ماده ۴۸۴ قانون آ.د.م که داوری بدون مدت را طرد کرده است، به جهت روشن کردن تکلیف داوران و هم فصل #دعوا و با توجه به این که ماده ۴۸۹ همان قانون در صورت رأی ندادن داور در مدت داوری، طرفین #منازعه را مکلف به تمدید مدت یا تجدید داور نکرده است، نتیجه قهری و لازمه ی قانونی مواد ۴۸۴ و ۴۸۹ چنین است که هر گاه داوران در مدت داوری رأی ندهند و #تراضیطرفین بر تجدید داوری یا تمدید مدت نباشد و داوری زایل گرد رسیدگی به دعوی در #صلاحیت_دادگاه می باشد
روز دسترسی همگان به عدالت
در ۷ اسفند سال ۱۳۳۱ لایحه استقلال وکلا با پافشاری های دکتر مصدق تصویب شد، چندی بعد اعضای هیئت مدیره #کانون وکلای مرکز انتخاب شدند و بدین‌ ترتیب یکی از اولین و مهمترین نهادهای مستقل و غیردولتی، از دل دستگاه دادگستری پا به عرصه حیات گذاشت.

هر چند این روز با عنوان روز «استقلال کانون وکلا» در تقویم ثبت شده است.

تا پیش از تصویب آن لایحه، کانون وکلای دادگستری بخشی از تشکیلات عدلیه بود و استقلال آن از قوه قضاییه، موثر در گسترش حقوق شهروندان و روند دادرسی_عادلانه به شمار می رود.

در تقویم جهانی دومین سه شنبه ماه آپریل (فروردین) به عنوان روز بزرگداشت وکلا و حقوقدانان به ثبت رسیده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

علی اکبر داور
علی اکبر داور

علی‌اکبر داور، سیاستمدار اصلاح طلب دورهٔ پهلوی اول، بنیان‌گذار دادگستری نوین در ایران و وزیر اقتصاد رضا شاه، در ۲۵ سالگی، دادستان تهران شد و به میرزا علی‌اکبر خان مدعی‌العموم شهرت یافت. دکتری حقوق خود را از سوئیس دریافت کرد و پس از بازگشت به ایران، برای مدتی وزیر فرهنگ و سپس وزیر دادگستری بود. از مهم‌ترین دستاورد های او، دگرگون نمودن ساختار نظام قضایی کشور بود. تأسیس ادارهٔ ثبت احوال، به تصویب رساندن قانون ثبت اسناد، قانون ثبت املاک و قانون ازدواج و طلاق از دستاوردها و حاصل  کوشش های اوست.

سید محمد فاطمی قمی
سید محمد فاطمی قمی نویسنده قانون مدنی  و مستشار دیوان تمیز در دوره پهلوی اول بود.
وی در سال ۱۲۹۳ قمری در شهر قم متولد شد. وی فرزند، یکی از
قضات سرشناس تاریخ معاصر بود. تحصیلات اولیه را نزد پدر و چند تن از علمای وقت در قم گذراند و برای ادامه تحصیل در علوم دینی به شهر تهران سفر کرد و به درجه اجتهاد رسید.  به حکم وزیر دادگستری وقت،حسن پیرنیا، جهت خدمت قضایی به دادگستری دعوت شد.
در سال ۱۳۰۷ شمسی، براساس دعوت و حکم وزارت دادگستری، در کنار دیگر شخصیت های دینی و قضایی سرشناس آن زمان و زیر نظر فقید،علی اکبر داور، بند بند قانون مدنی را با کوشش،دقت و وسواس فراوان به رشته تحریر درآورد.
او به جز جنبۀ علمی، آموزشی و قضایی به شعر و ادب نیز مشغول بود و با تخلص «حیرت» شعر می سرود :
این اسب تیز گامِ سبک خیزِ روزگار/ بی‌رنج و غصه رام تو شد شد، نشد نشد
با خلق کن معاشرت، اما به پختگی/ هر چند کس که خام تو شد شد، نشد نشد
«حیرت» بده به شعر تو داد سخنوری/کس طالب کلام تو شد شد، نشد نشد
جواد خان عامری
جواد خان عامری تنکابنی ملقب به معین الممالک، در سال ۱۲۷۰ شمسی در سمنان، در خانواده ای فرهیخته به دنیا آمد. تحصیلات دانشگاهی را با ورود به مدرسه عالی علوم سیاسی و حقوق آغاز کرد، در میانه تحصیل با توقف فعالیت مدرسه به فرانسه سفر کرد و تحصیلات حقوق را در آنجا تکمیل کرد. پس از بازگشت به ایران، زندگی اش به دو بخش سیاسی، اداری و حقوقی، آموزشی تقسیم شد.
در سال ۱۳۰۶، با تاسیس دادگستری نوین توسط علی اکبر داور، به علت سابقه طولانی در تدریس حقوق تجارت، دادگاه ویژه بازرگانی را فعال نمود؛ تا پیش از بازنشستگی در سال ۱۳۴۰، در پست های مهم و مؤثری چون وزارت دادگستری، دادستانی کل کشور و نیز سفیر کبیری اتریش، به ایران خدمت نمود.
با گشایش دانشکده حقوق، به عنوان استاد ثابت تا سال ۱۳۲۰ در آن به تدریس مشغول بود و در این مدت کتاب هایی چون حقوق بین الملل خصوصی،حقوق تجارت و حقوق جزا را تألیف نمود. از شاگردان مشهور وی می توان از احمد متین دفتری، کریم سنجابی، محمود فروغی و عبدالحسین علی آبادی نام برد.