جمهوری اسلامی ایران، با امضای وزیر دادگستری، سید علیرضا آوایی، به کنوانسیون بین المللی حل و فصل اختلافات ناشی از میانجیگری پیوست.

این برای نخستین بار است که کشور ما در لیست اولین امضاکنندگان یک سند بین المللی قرار گرفته است

در شرایط فعلی سیاسی و اقتصادی ایران در فضای بین المللی، و در حالی که در جنگ تجاری سخت با ایالات متحده آمریکا است، امضای این سند مهم تجاری-حقوقی در عرصه بین المللی برای جمهوری اسلامی ایران از اهمیت خاصی برخوردار است

اما ویژگی های اصلی این کنوانسیون چیست؟

برای اولین بار، رویکرد حقوقدانان بین المللی بر این رویه قرار گرفت که اختلافات ناشی از قراردادهای تجاری بین المللی، میان تجار و بازرگانان از طریق میانجیگری صورت گیرد و انجام موضوع قرارداد مورد اختلاف را تسهیل کند.

این کنوانسیون در مورد قرارداد های بین المللی ای اعمال می شود که توسط طرفین، به صورت کتبی و با گنجاندن شرط حل و فصل اختلاف خارج از دادگاه، منعقد شده باشد. کنوانسیون قرارداد هایی را رد می کند که (الف) اختلاف توسط دادگاه در حال بررسی باشد و یا حکم در مورد آن صادر شده باشد؛ (ب) شرط انحصاری داوری در آن ثبت شده باشد و یا حکم داوری آن در حال اجرا باشد. دلیل منطقی این است که ابزارهای بین المللی دیگری مانند «کنوانسیون نیویورک» و «کنوانسیون لاهه در مورد انتخاب دادگاه» وجود دارد، ولی کنوانسیون سنگاپور به شرط حل اختلافی می پردازد که ابزارهای یاد شده در مورد آن کاربردی نباشند.

اخبار

اخبار

۱ دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *